Aanvaring en Hulp

Ineens hoorde ik het geluid van van tig containers met grote stenen die tegelijkertijd leeg gekieperd werden. Enorm…

Huh????

Eerst snapte ik er niets van: wat kon deze enorme herrie zijn in de anders zo stille omgeving van het huis aan de IJssel, waar ik mocht oppassen?
En toen de gedachte: ”het zal toch niet….”

Ik rende naar buiten en zag het meteen.
Een groot ongeladen binnenvaartschip was letterlijk recht voor mijn neus op de krib gelopen.
En daar zijn er veel van in de zeer bochtige IJssel, met zijn grote stroomsnelheid.
Met de stroom en een fikse wind mee…dat gaat hard.
Tonnen staal op de dikke keien van de oever en de krib. Het baken hing er scheef bij.
En daar lag ze….hulpeloos.

In de stilte die net zo plotseling weergekeerd was, als ze verscheurd was enkele ogenblikken geleden.
Terwijl het water van de stroom om haar heen bleef stromen en zij er geen deel meer van kon uitmaken.
Ondanks bijna wanhopig klinkende motoren die op volle kracht in de achteruit het schip terug in de stroom probeerden te krijgen.

Totdat!!!
Totdat er hulp van stroomafwaarts kwam. Een ander binnenvaartschip.
Voorzichtig langszij, met de boeg in de stroom en de wind.
Met hulplijnen werden de twee verbonden.
En heel behoedzaam bewogen zij samen richting het midden van de IJssel-stroom.
De boeg van het vastgelopen schip kraakte in de stenen van de oever.
Vervolgens werd met zekere en doelgerichte kracht het vastgelopen schip losgetrokken tot aan het midden van de rivier.
Trossen los.
En varen maar weer op eigen kracht. Met de stroom mee.
Wat een metafoor voor ons eigen leven!
In de bochtigheid van het leven, de bedding waarin onze levensenergie wil stromen, lukt het ons niet altijd om in en met de kracht (en ook support) van de stroom mee te bewegen.
En als we of het niet meer bij kunnen benen, niet meer tijdig zien waar we bij kunnen sturen, of zelfs gaan tegenwerken, dan kunnen we maar zo in het te ondiepe de weerstand ervaren of zelfs met een klap vastlopen.
 
En dan??

Dan komt vaak de strenge gedachte dat we het zelf op moeten lossen.
Niet anderen belasten.
Soms uitzichtloosheid, schaamte, boosheid op onszelf en de wereld.
Terwijl we ons niet alleen in de stroom van het leven bevinden en er altijd wel ergens ‘een sleepje’ of ‘een duwtje’ door een medemens gegeven kan worden.

Als we die helpende mogelijkheid zelf maar willen zien.
Als we zelf maar durven uitreiken.
Als we zelf maar die ander ook de mogelijkheid willen geven om een helpende hand of een luisterend oor te zijn.
 
In hoeverre bevind jij je in het midden van de flow van jouw leven?
In hoeverre kan jouw levensenergie volop en vrijuit stromen?
In hoeverre loopt jouw motor vrij op de zachte kracht van jouw hartsenergie?
In hoeverre verlang jij naar hulp bij een volgende stap om tot bloei te komen, net als de natuur in dit moment?
Kan jouw sapstroom (levenskracht) bladeren en bloemen voortbrengen?
 
Ben jij bereid…?
Als het antwoord op één van deze vragen “eerlijk gezegd niet” is, ben je dan bereid om uit te reiken naar iemand die of iets dat voorbij komt stromen?
Vraag jezelf dat eens af en vraag jezelf ook af, wat het je kost om vast te blijven houden aan de overtuiging “zelf doen 💪🏼!!!”
En vooral……voel eens diep in jezelf wat het je zou kunnen opleveren om uit te reiken 🫲🏼 en te ontvangen 🤲🏻.
Uitreiken en ontvangen….ik wens het je toe, als het nodig is.

Blue Monday….you’re kidding me

Blauwe Maandag….ja kom nou…
Of een uitnodiging van ons hart?

Blauwe maandag…dé uitgesproken dag waarop we ons lamlendig schijnen te voelen of zouden moeten voelen.Net als we er goed aan zouden doen iets nieuws voor onszelf te moeten kopen op Black Friday.
Ik ga niet uitgebreid in op het hoe en wat en waarom van deze zogenaa(oe)mde Blauwe Maandag.
Wel op de remedie!!! Wat is de sleutel?

Hoe kom je van deze deprimerende gevoelens af?
Want dat is natuurlijk het belangrijkste: hoe kom je ervan af?
 
AI geeft allerlei tips. Heel zinvol. Maarrrr….

Wat nou, als het niet gaat om het per se kwijtraken van die ‘blauwheid’?
Stel nou, dat juist het gaan náár die gevoelens in plaats van er van weg en ze onderzoeken, je de weg wijst?
 
Vraag: Wat zou er gebeuren, als je stil bent? Niet wegloopt van die ‘blauwe maandag’?
Ja inderdaad; het opbrengen om toch nog even stil te zijn in deze tijd van nog steeds relatief korte dagen, regelmatig met kou, mist en donkerte.
Wat zou er gevonden kunnen worden, als je in die stilte je gevoelens en vooral ook je gedachten (!), die je trekken in gevoelens, onderzoekt, bevraagt?
 
Einde Feestdagen, Energieke Start?
Het gevolg van het afronden van de feestdagen-tijd, gezelligheid en het opruimen van kaarsjes en kerstboom hoeft niet meteen te zijn, dat je blaakt van positiviteit en energie om nieuwe dingen aan te pakken.
De creatieve stroom (als die er al is in dit moment) hoeft misschien niet acuut in tastbare ideeën en daden omgezet te worden, kan dat misschien niet eens.
 
Het is donker als het donker is.
Het wordt licht, als het licht wordt.
Het is licht, wanneer het licht is.
Het wordt geboren, als het klaar, gerijpt, volgroeid is.
 
Luisteren en zich laten ontwikkelen
Dat wat er gebeurt in die donkerte (letterlijk en figuurlijk) is nodig en wil ook gezien, beluisterd worden.
Net als een kind in de baarmoeder erbij hoort en groeit en gedijt bij liefdevolle aandacht gericht op haar/zijn aanwezigheid. Het kind dat nog ín de baarmoeder aan het groeien is al welkom heten als waardevol.
Die ongeborene ziet er lange tijd nog niet uit als een volwaardig mensje, maar is dat in de kern wel degelijk.
Vraag: Wat ligt er in jouw donkerte te wachten en te vragen om jouw attentie?
 
Dat wat in ons donker aanwezig is, is nog geen volledig uitgewerkt draaiboek, intentie, maar is dat wel in de kern.
Wat nodig is, is de aandacht en tijd voor het ont-wikkelen ervan.
En je ‘gooit het kind met het badwater weg’, als je je van wat daar binnenin je ligt te sluimeren, murmelen of zelfs roepen wilt ontdoen! Dat gemurmel is nou juist de sleutel.
 
Reminder van ons hart
‘Blauwe Maandag’ is er dus misschien wel als een reminder van ons (collectieve)hart: ga naar binnen en luister naar de lagen van ongemak, boosheid, verdriet, angst misschien wel, die liggen over de prachtige kern, die met het lichter worden van de dagen ook meer gezien wil en kan worden.

Op haar eigen tijd. Wanneer jij de liefdevolle voorwaarden schept: lef, liefde en tijd om te luisteren in het donker of de kou.
(Vraag: Waar heb jij meer van nodig? Lef, Liefde of Tijd?)
Al luisterend ont-dekken waar het werkelijk om gaat: jouw verlangen (en ook ons collectieve verlangen) naar licht, ontspanning, liefde, uiten en gehoord worden, vrede: onze diepste dromen.

In stille kou

Het wordt koud
echt koud

een nog meer
naar binnen trekken
beschermt van buiten,
eert wat oud
en weer
wacht op beginnen

een voorzichtig uiten
eerst in eerlijke stilte
diep beminnen
de kern
door mijn hart omgeven

voor even nog erkend
door mij alleen

trouw rustend
tot alle kou
weer in een warme stroom
mijn verlangen
uit de droom
geboren laat worden

Ik ben benieuwd welke antwoorden op de blauwe vragen er bij jou naar boven borrelen.
Ik wens je toe dat je wat ruimte geeft aan jezelf om die te beluisteren en wens je de meest veelkleurige Blue Monday-week 😉, die je ooit hebt beleefd.

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________Wil je een steuntje of zetje bij het naar binnen keren?
Wil je graag ontdekken welke oude patronen je toch steeds weg willen houden bij al die gevoelens daar diep van binnen en het geboren laten worden van nieuwe dingen in de weg staan?

Geef je dan snel op voor de Workshop ‘Adem en Geboorte’ van 1 februari.
Er is nog een plekje voor je. Zie hier!

OF…..

Wil je nu echt echt écht de diepte in?

Verlang je ernaar om te leven vanuit meer verbinding met je wijze hart?

Wil je meer dan een workshop en gaan voor werkelijke transformatie, oftewel verandering die van binnen in jou komt en beklijft?
Wil je geen één-op-één coachtraject, maar wel een proces dat dezelfde impact (of misschien zelfs meer) heeft en je inzichten, heling en handvatten voor jouw dagelijks leven geeft?
Dan is de TRAINING HART WERK echt wat voor jou. We starten 13 maart op die prachtige plek in het buitengebied van Deventer.
Het is de training waarin ik al mijn in 66 jaar opgedane kennis in 8 weken met je deel: niet door veel te praten, maar door je te laten ervaren: 4 live middagen en 2 online.
Mijn hart is steeds meer mijn wijzer leidster en op mijn 66e lijkt er steeds wat meer balans te ontstaan. Hoewel…….het blijft afstemmen.
Hoe dan ook; ik deel het graag met je en hier vind je meer info!

Het nut van stilte tijd

Ga met de rivier en laat haar stromen (Boeddhistisch gezegde)

Het is weer voorbij…
Kerst, gezelligheid (soms met een vraagteken), drukte, knussigheid, familie of niet, eten (lekker of toch wat minder of teveel), warmte (met ook pijnlijk koude herinneringen soms)….
Kortom alle verschillende indrukken van eind december. Wat was het voor jou?

En dan wordt oud vervangen door nieuw. In de jaartelling althans.
Een overgang met minstens zoveel verschillende belevenissen en in ieder geval bij ons in Nederland met een hoop kabaal en slachtoffers.

Wonderlijk eigenlijk, dat we de tijd die kosmisch gezien zo stil is, met vaak veel intensiteit invullen.
Naar mijn idee intensiteit gericht op de buitenwereld. Ook regelmatig met goede intenties overigens.

En dan is ook die kosmisch stille tijd, die ook wel de 12 Heilige Nachten genoemd wordt voorbij….
Morgen, afhankelijk van wanneer je ze laat beginnen (van oudsher ‘de tijd buiten de tijd’ na de laatste volle maan in December, maar tegenwoordig meestal vanaf 24 december gevierd).

Stilte tijd
Ik weet niet hoe het voor jou voelt, maar ik heb het idee, dat ik wat minder van deze ‘stilte tijd’, zoals ik het zelf noem, heb kunnen genieten dan ik graag zou willen.
Dat voel ik, merk ik.

En stilte is juist zo belangrijk. Zeker in de overgang naar nieuw.

Want in de stilte kunnen we pas echt terugtrekken in onze eigen energie en verbinding maken met onszelf:

  • met ons lichaam; hoe voelt het en wat heeft het nodig?
  • met ons innerlijk; hoe is mijn stemming, welke emoties zijn er te ervaren en wat willen die mij vertellen?
  • met ons hart en onze onderbuik; wat zijn mijn verlangens….ten diepste.

Die verlangens worden in deze tijd van jaarwisseling vaak benoemd als goede voornemens, intenties misschien.

Stilte, verlangen en intentie
Ik geloof, dat deze goede voornemens, pas kunnen gaan werken, als ze verbonden zijn met ons diepste verlangen en van binnenuit leiden tot intenties die stand kunnen houden.
En dat diepste verlangen komt pas naar boven borrelen, als we helemaal stil durven zijn met onszelf én…wat ik altijd noem rete-eerlijk naar onszelf.

In de stilte
is geen verstoppen
slechts het kloppen
van mijn hart

Vervolgens kan dan dat diepe verlangen vanuit je wijze hart een richting aangever zijn voor de eerstvolgende stap naar buiten toe. Waarmee ik bedoel; een concrete stap, actie.
En dat hoeft heus geen grote stap te zijn of een grootse actie. Maar wel een bewuste; één waarvan je het effect weer bewust kunt voelen.

Als je daar tenminste ook even stilte tijd voor neemt, al is het maar kort.
En klopt dan dat gevoel met het gevoel en de emotie die je ervaart wanneer je je jouw diepste verlangen voorstelt?

Je kwek houden en uitademen
Als dat zo is, dan ben je in de stroom gestapt: de stroom van het Universum, dat je ondersteunt meer te ervaren van wat past bij jouw diepe verlangen en intentie.
Want dezelfde energieën trekken elkaar aan.
En ook dat ga je weer opmerken (=bewust ervaren) wanneer je regelmatig even stil staat, stil zit, en vooral stil bent: je kwek houdt, uitademt en naar binnen zakt met je kostbare aandacht.
Spannend misschien, dat stil zijn.
Want wat is er in die stilte allemaal te horen? Van binnenin dan.

Jouw stilte en de werewld om je heen
Maar goh…hoe zou de wereld eruit zien als we allemaal eerst in de stilte van ons wijze hart afstemmen, voordat we ‘naar buiten’ treden, in actie gaan?
Wat zou er bij jou anders gaan, als je dat zou doen? Wat zou dat betekenen voor je eigen welbevinden en voor je relatie met anderen? In welke stroom zou jij willen stappen?
Neem je een moment ‘stilte tijd’ om daar antwoord op te geven?
Wellicht doe je een geweldige (eerlijke) ontdekking.


Wil jij?
Wil je meer verbinding ervaren met je eigen stilte of wil je ontdekken waarom de verbinding met stilte voor jou zo spannend is, kom dan naar

van dit seizoen: aanstaande zaterdag op de prachtige locatie van ‘Gewoon Yoga’ in het buitengebied van Deventer.
Een combinatie van bruikbare oefeningen (voor iedere dag), opstellingen (om te ontdekken) en een Transformerende Ademsessie (om te helen wat nu gehaald mag worden).

Doe ik ja voor mezelf of blijf ik willen?

Over doen wat je graag wilt, de w.c. en reminders!

“Oh gaaf!! Dat ga ik doen”, hoor je jezelf zeggen.
En na een paar weken: “Oh ja … dat zou ik doen …….. Da’s waar ook.”

Blijkbaar niet zo waar(d), want ‘het’ is er volkomen bij ingeschoten. Niet gedaan.

Ik hoor dit vaak van mijn cliënten.
En de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, soms betrap ik mezelf er ook op.
Er is een wil, om iets aan te pakken, te veranderen, voor jezelf, soms drastisch, soms subtiel en toch krachtig, maar er komt niets van terecht.
Hoe kan dat nou toch, terwijl je het eigenlijk écht wel wilt?

Over willen
Iets ‘willen’ is (blijkbaar …) niet voldoende om ook echt tot regelmatige actie en dus verandering of beter transformatie te komen.
Dat heeft met verschillende dingen te maken. Ik licht er een paar uit.

Allereerst kun je jaren lang iets ‘willen’, om uiteindelijk tot de conclusie te komen, dat het Universum je precies dát gaf … namelijk het ‘willen’ op zich! Je blijft maar lekker ‘willen’.
Dáár lag namelijk je focus. In plaats van op datgene wát je wilt; doen, ervaren, zijn.
Iedereen weet inmiddels wel dat alles waarop je focust en energie aan geeft groter wordt, groeit. Dus ook ‘willen’.

Gewoontes en verslaving
Ten tweede is datgene wat je zou willen transformeren vaak een diepgewortelde gewoonte in jouw hele systeem. En dat heb je niet zomaar omgedraaid, getransformeerd of wat velen ook graag willen: uitgeroeid.
De boodschap van dat patroon ligt opgeslagen in je cellen van onder andere je brein en je brein is verslaafd geraakt aan de chemie van jouw ‘oude karrenspoor’. Echt waar! De oude gewoonte is dus echt verankerd en dat vraagt meer dan het ‘anders willen’.
Kijk onderaan dit bericht voor een inzichtgevend filmpje van Dr. Joe Dispenza over hoe dit werkt in ons brein.

Saboteurs
Als derde heb je dan ook nog zo’n bataljon stemmetjes in je hoofd (of op je linker schouder zoals ik), die je vertellen, dat het leven naar dat nieuwe patroon echt niet verstandig is, gevaarlijk zelfs. Een stel angsthazen die je voorhouden dat jij dat helemaal niet kunt, dat je er niet klaar voor bent, dat anderen je voor gek zullen verklaren of erger nog: ze zullen je verlaten!! En dan sta jij daar moederziel alleen, met je nieuwe gedrag. Lekker ….

Hahaha … ego in de aanval!
Dat ego, dat jou enorm geholpen heeft door dat oude patroon als een overlevingsmanoeuvre te starten toen het echt hard nodig was.
“Dank je wel lieve ego-stemmetjes, ik kies nu voor iets anders. En dat is heus veilig! Ik beloof jullie dat ik jullie zal roepen als het nodig mocht zijn.”

Hoe dan wel?
Wat krachtiger werkt dan ‘willen’ alléén, is
1. je afvragen waar dat oude patroon is ontstaan en je realiseren dat je je niet meer in die oude situatie bevindt, maar je er wel nog de nare gevoelens en emoties van kan ervaren, die ervoor zorgen dat je in je oude spoor blijft handelen.
2. je verbinden met je diepe verlangen en dat helder maken voor jezelf.
Helder formuleren, benoemen; hoe ziet dat eruit, welk effect heeft het op mij en hoe voelt het wanneer het zover is?
Vanuit deze verbinding met je verlangen zet je je intentie helder neer.
Dus niet: “ik wil meer tijd aan mezelf besteden”.
Maar: “ik besteed meer tijd aan mezelf, door …. En dat vul je dan concreet in. Bijvoorbeeld: daarbij ervaar ik ontspanning.

En dan doen
De benodigde vervolgstap is dat dan ook werkelijk doen op een manier die je met jezelf hebt afgesproken: in kleine stapjes.
Juist die kleine stapjes maken dat je systeem deze stapjes als veilig ervaart en je succes kunt hebben en je transformatieproces behapbaar blijft.

Transformeren is je systeem van nieuwe input voorzien, net zo lang tot je brein een nieuw spoortje heeft aangelegd.
En dat kan het doen, wanneer de situatie veilig is.
Dat kost dus aandacht … want je bent zo makkelijk weer in je oude spoor beland.

Geef jezelf hulp in het proces
Om dat proces gaande te houden en jezelf te ondersteunen in dat vernieuwingsproces heb je REMINDERS nodig: dingen die je eraan helpen herinneren dat je trouw kunt zijn aan je intentie, zodat je nieuwe (helpende, blij makende) gedrag een gewoonte kan worden; een nieuw patroon, dat beter voor je werkt.

Tijd is de valkuil
Herken je deze? “Ik heb het er echt te druk voor!”
Dat is wel de meest belemmerende gedachte voor jezelf. ‘Ik heb er geen tijd voor!’
Alsof zorg voor jezelf uren van je tijd kost. Echt onzin.
Terwijl feitelijk niet goed voor jezelf zorgen meestal veel energie en dus bergen tijd kost!!

Harde realiteit
Pas nog zei een coachee dat ze in haar drukke gezin en werk geen tijd had om stil te staan bij zichzelf.
De dag begon met checken van de mobiele telefoon en denken aan wat er allemaal wel niet moet gebeuren die dag.
Zij was niet bij zichzelf, zag zichzelf niet, begroette zichzelf niet en…. kon daardoor ook minder haar eigen kinderen en partner zien. Zeer vermoeiend, frustrerend  en bij nader inzien ook verdrietig.

Gelukkig … de wc!
“Hoe vaak per dag ga je naar de wc?”, vroeg ik.
Ze keek me verbaasd aan. “Heel vaak!  Hoezo?”

Allemaal kostbare momenten om even de verbinding met jezelf aan te gaan én hallo te zeggen tegen jezelf en je lieve lijf te voelen!
Niemand heeft er last van dat jij 1 minuut langer op de plé zit en jezelf gunt om een paar keer bewust door te ademen, rust te ervaren en iets positiefs tegen jezelf te zeggen of even te voelen “hoe is het eigenlijk met mij en wat heb ik nodig?”

Hang een ‘REMINDER’ in de vorm van een kaart, dierbaar voorwerp, stickertje of spreuk op je w.c. of op de spiegel of deur.
Plaats een reminder-foto op je mobiel of laptop.
Knoop een lintje aan je autostuur of fiets.
Allemaal korte ‘vergeten momenten’ op een dag die je in staat stellen om verbinding te maken met het werkelijke in jou. En dat wat jij wél wilt doen of beter: wie jij wilt zijn en wat je wilt ervaren.
Kost geen extra tijd!!!
Sterker nog: dit gaat je tijd, liefde, blijdschap, echtheid, openheid, ontspanning en vul maar in brengen, omdat het je van je automatische (oude) piloot haalt.
En dat is me toch ook fijn joh!
Ook voor je omgeving trouwens!

Tijd en hardnekkige patronen
Wat wel tijd kan kosten is het inzicht krijgen in je belemmerende patronen en de impact die ze hebben op jouw ‘niet-helemaal-wel-bevinden’.
Niet altijd lukt het om daar zelf voldoende zicht op te krijgen.
En soms heb je een veilige bedding nodig om het nieuwe pad te gaan volgen.
Coaching helpt je daarbij, evenals bij het helder krijgen van je verlangen en datgene wat voor jou concreet gaat helpen om je verlangen te leven.

Sommige belemmerende patronen in jouw leven vragen om meer onderzoek en heling op een dieper niveau.

Opstellingen kunnen helpen om je dat inzicht te brengen.
Dat kan in een 1 op 1 sessie, maar ook tijdens groepsopstellingen.
Opstellingen laten je de verborgen, vaak onbewuste patronen in jou zien en kunnen naast waardevolle inzichten ook heling opleveren en dus vrijheid.

Zie de Workshop Winterstilte op 16 november 2025 in Deventer:  Opstellingen en Ademwerk.
Info vind je HIER.

Is NU jouw tijd? Wil je zelf aan de gang? Doe dan dit.
Wil je meer weten of ontdekken over jouw hardnekkige ‘ik-wil-wel-maar-doe-het-niet’ patroon?
Neem dan om te beginnen eens wat extra tijd om je eigen patronen te bekijken, ermee als het ware in gesprek te gaan en je af te vragen:
1. wat is mijn verlangen eigenlijk echt?
2. wat is er blijkbaar steeds belangrijker, dan doen wat ik met mezelf had afgesproken?
3. welke gedachten, gevoelens of emoties komen er tevoorschijn wanneer ik alleen al denk aan het volgen van mijn verlangen?
4. wat heb ik nodig om mijn verlangen waar te maken, of op zijn minst een stap in de gewenste richting te zetten?
5. wat zou mijn eerste dagelijkse stap kunnen zijn?

Wil je dat onder begeleiding doen?
Neem dan contact met me op: info@coachingstromen.nl

Maar wat je ook ‘wilt’: ga vandaag eens wat vaker naar de wc: even tijd nemen voor een eerlijk gesprek met jeZelf!!!

Dr. Joe Dispenza over de verslaving van ons brein: HIER

Over (voor) WAAR-nemen

(met oefening hieronder)

Mijn gesprek met de regen
Mijn gesprek met mijn cliënten
Mijn gesprek met collega coaches
Mijn gesprek met de stilte (wanneer ik mijn mobiel laat liggen)
Mijn gesprek de natuur
Mijn gesprek met mijn oude vader
Mijn gesprek met mijn zus
Mijn gesprek met ‘het mantelzorgen’
Mijn gesprek met mijn kleindochter van bijna 4 maanden
Mijn gesprek met de spring-in-‘t-veld-kleindochter van 5
Mijn gesprek met mijn gekneusde ribben
Mijn gesprek met de eindeloze regen van vandaag

Het zijn…..allemaal….gesprekken met mezelf.
Met mijn diepere ik of Ik.
Herken jij daar iets van?

Ik heb het daar wel eens over met dierbare collega-coaches.
We bemerken dat het regelmatig gebeurt dat we ons afvragen: “Wie ben ik nou aan het coachen? Mijn cliënt of mezelf?”

Als je uitgaat van het principe dat alles energie is én dus dat alles met alles en iedereen met iedereen verbonden is, is het bovenstaande heel logisch.

Vandaag, in mijn caravan, in de continue stroom van regen, ben ik het me weer heel bewust.

Hoe?

Omdat ik waarneem.

Hoe?

Ik roep de wijze waarnemer in mijzelf op; mijn volle aandacht, en ga naar binnen.
Maak mezelf zacht vanbinnen: kijk met zachte gesloten ogen.
Laat mijn gewicht helemaal zakken diep in mijn bekken; zachte billen, zachte vagina, zachte bovenbenen en voeten.
Maak ruimte in mijn bekken, vooral bij mijn stuitje en het gebiedje van mijn staartbeen en lendenwervels. Ik ‘leun’ daar met mijn aandacht.
Soms visualiseer ik daar mijn voormoeders, met hun hand in mijn onderrug.
Ik laat me zakken: vol in de overgave.
Steeds maar weer.
Zonder oordeel, wanneer ik daar weer spanning ontmoet.
Bij iedere bewuste uitademing en lage inademing (schouders laag houdend en die inademing vanzelf laten komen) zak ik weer en meer.
Mijn hart is rustig.
Ik treed de stilte in mij binnen en voel dat er buiten ook stilte ontstaat (op die regendruppels na, die tikken op het caravandak 😉).

Waarom doe ik dit?

Omdat ik het mezelf gun.
En omdat ik weet dat het nodig is; deze gesprekken met mijzelf.

En dan gebeurt het…..

Tijdens het steeds maar weer ‘binnenblijven’ met mijn aandacht, zachter worden, leunen en ademen (vooral uitademen en weer openen), klopt de emotie aan.
Een zacht verdriet.
Het dient zich aan. Als het kleine meisje in mij.
Ze laat zich nog niet helemaal zien.
Het is okay.

Ik zie haar.

Ik ‘zie’ het zachte verdriet.

Ik ben bereid het te ontvangen, wanneer de tijd rijp is.
Blijkbaar niet nu.
Of toch….al is het niet in volle omvang?
Of toch?
Is het goed zoals het nu is?

Ontvangen is voldoende.
Een zachte ontvangst. Zoals ze zich zo graag wenst.
Met open armen. Met open bekken.

Egoïstisch?

Nee, zeker niet.
Want vanuit het verbonden zijn met die diepte in mijzelf, kan ik meer verbonden zijn met de ander.

Vanuit de zachte overgave aan wie ik werkelijk ben daar diep vanbinnen, kan ik het oprechte gesprek aan.

Het gesprek met de regen.
Het gesprek met mijn cliënt, collega, vriendin, vader, zus en vele anderen.
Het gesprek met mijn gekneusde ribben, waarachter mijn verlangende hart.
En het gesprek met de creatieve levensenergie vanuit mijn kern in mijn onderbuik.
Vanuit deze plek kan ik geven.
Zonder mijzelf te verliezen.

Och wat heerlijk.

Met zachtheid voor jezelf.

Dan zijn we samen zacht.
Want alles is met alles en iedereen met iedereen……

Geboorte-effect

‘EEN’ GEBOORTE VERHAAL, WAT IS HET JOUWE?

Met een geplande keizersnee.

Zo zou ze geboren worden.
Geen eigen keuze, eigen tijd en eigen natuurlijk samenspel tussen haar en haar moeder.
Voor haar en haar moeder trouwens wel de enige manier om veilig door het geboorteproces te komen.
Dus dankbaarheid voor deze mogelijkheid is ook op zijn plaats.
Toch een verre van ideale start in dit leven.

Gelukkig heeft haar moeder ‘hemel en aarde bewogen’ (lees protocollen in het ziekenhuis weten op te rekken), om haar direct na haar komst uit de beschermende baarmoeder op haar blote borst te krijgen: de veiligste haven na de eerste schrik.
Want dat is het natuurlijk wel: een grote schrik om onaangekondigd, zonder langzame fysieke en daardoor emotionele voorbereiding, in zeer korte tijd door professionele handen uit je veilige holletje getrokken te worden.
Van haar gezichtje op geboortefoto’s is dat af te lezen.

Operatie geslaagd voor moeder en kind.

Daarna…relatieve rust bij mama.
Een verpleegkundige zei nog: “wat mooi zeg, hoe dat bij jullie ging.”

En toch…

WAT IS HET EFFECT VAN JOUW GEBOORTE-ERVARING?
Onze conceptie, tijd en reis in de baarmoeder en onze geboorte hebben ontegenzeggelijk een effect op ons leven en onze kijk op het leven.
Weet jij iets van de energie, omstandigheden en sfeer rondom jouw conceptie, de tijd in de buik van je moeder en je geboorte? Wie weet kun je er nog naar vragen, om inzichten op te doen over jezelf.

Onze ervaringen uit die tijd zijn namelijk de imprints waarmee wij verder leven, ook al zijn we ons dat vaak niet bewust. Zowel in positieve als helaas ook in minder helpende zin.

Ik ken meerdere verhalen van volwassenen die middels een keizersnee, of met weeën opwekkende middelen niet op hun eigen tijd geboren ‘mochten’ worden. ‘Mochten’, vanuit hun perspectief.
Gevoelens van ‘onder druk staan’ of moeite met dingen afmaken kenmerkten hun leven, meestal zonder dat ze daarvan de oorsprong herkenden.
Een geboorte ervaring, die verre van zacht, veilig, liefdevol te noemen is, ondanks alle goede intenties en het gebruik van (moderne) kunstgrepen, waar we ook blij mee mogen zijn.

TRAUMA(TJE?)
Toch mag je het echt wel een geboortetrauma noemen. Voor het kindje en vaak ook voor de moeder en de vader.
Waarbij het woord trauma, geen indicatie in zich draagt van de ernst van de ervaring noch de heftigheid van de invloed op het leven van de persoon of de subjectieve gevoelens en belemmeringen.
Ogenschijnlijk kan bijvoorbeeld een bevalling vanuit verloskundig perspectief vlekkeloos verlopen zijn, maar kan er op emotioneel gebied van alles een rol gespeeld hebben, dat gezorgd heeft voor een minder prettige imprint bij de baby.

Bij mijn cliënten zie ik regelmatig, dat hun lichaam tijdens de Transformerende Ademsessie zelf de weg vindt naar het geboorteproces, om aan de oppervlakte te brengen wat in dát moment geheeld mag worden: de prachtige wijsheid van het lichaam aan het werk. Met een bevrijd gevoel als resultaat.

BEN JE NIEUWSGIERIG NAAR JOUW GEBOORTE IMPRINTS?
OF WIL JE EEN STAP ZETTEN IN HET HELEN VAN OUDE PATRONEN?
Binnenkort bied ik weer een mogelijkheid voor jou om inzicht te krijgen in de imprints rondom jouw geboorte en het doorademen en helen van eventuele belemmeringen.
Je hoeft dus niet per se iets te weten van deze start van jouw leven: je lichaam en het Wetende Veld wijzen je de weg.
Tijdens DE MIDDAG WORKSHOP ‘mijn Adem van Conceptie tot Geboorte’ werken we met Opstellingen en een Transformerende Ademsessie. HIER vind je info.

Vertragen, concept of ‘werk’-woord?

Boeddha: “Vertraging is geen verlies van tijd, maar een kans om te reflecteren en te groeien”

Ze wil wel, maaaaarrrr
Onlangs zei een coachee van mij, dat een hulpverlener haar had geadviseerd te vertragen. En daar kon ze het wel mee eens zijn; dat had ze nodig.

Ik werd er blij van. Ik dacht inderdaad dat het waardevol voor haar zou zijn. En ik werd blij omdat ‘vertragen’ iets is waar ik al geruime tijd mee bezig ben om me dat eigen te maken.
En terwijl ik dit schrijf….realiseer ik me dat ik me de kracht van vertragen al bewust werd toen ik nog als logopediste in het Academisch Ziekenhuis in Utrecht werkte.
Pfffffff….jaren 80 vorige eeuw 😜.

Maar je dat bewust zijn wil nog niet zeggen dat je ook werkelijk vertraagt en de vruchten ervan plukt. Blijkbaar…want ik beoefen het nog dagelijks.

Maar los van mijn eigen inzicht…ik vroeg mijn coachee hoe dat vertragen er bij haar dan uitziet en wat het haar brengt. Oftewel: “hoe pas jij vertragen toe in jouw leven en wat ervaar je of hoop je te ervaren?”
Op beide vragen bleef het antwoord uit, hoewel ze stevig peinsde.

Vertragen was voor haar een concept; een woord in haar brein.
Weliswaar een woord dat raakt aan haar diep verlangen zich beter te voelen dan ze nu doet (er klingelt een bel), maar het concept is niet verankerd in haar gedrag en/of gevoel in de huidige situatie, die haar uitput en verdrietig maakt. Het concept is niet vertaald naar concrete acties, die toepasbaar zijn voor haar.

Concept is nog geen een resultaat
Vertragen levert geen resultaat op, wanneer het een concept in je hoofd blijft!
Dat geldt trouwens ook voor de concepten mindfulness/bodyfullness… of gezond eten, om nog maar een paar zinvolle concepten te noemen.
Vertragen gaat pas werken wanneer je er ‘daadwerkelijk’ mee aan de slag gaat: het ook echt experimenteert en doet (‘proberen’ heeft geen zin, weet je nog).

Het nut van vertragen
Wat is nou de zin en het nut van vertragen? Wat levert het op?

  • Jezelf vertragen helpt je om bewuster te leven; meer bewust Zijn, waardoor je jezelf van de automatische piloot kunt halen.
    Vaak heeft je ego (= je gewoonte-dier) je al op je oude karrenspoor gezet en je iets laten denken en/of doen, waarmee je eigenlijk uiteindelijk niet blij bent.
  • Vertragen helpt je om tijd te creëren om bewust(er) iets te kiezen, in plaats van te laten gebeuren. Of dit nou gaat om je gedachten, emoties of je handelingen.
  • Vertragen helpt je om meer in contact met je lichaam te zijn en te kunnen ervaren hoe het écht met je is, wat je nodig hebt. En ook om meer in contact met anderen te zijn.
  • Vertragen stelt je in staat om te ontdekken waarmee jij de stroom in jezelf (je levensenergie) en de stroom in je leven aan het belemmeren bent.
  • Vertragen helpt minder ‘fouten’ te maken en energie te sparen, beter te kijken (=meer echt te zien) en te luisteren (=meer echt te horen en op te vangen).
  • Vertragen helpt je absoluut om meer te genieten van jouw zelf (❣️), je leven, de natuur en de kracht van al het positieve en mooie dat er om ons heen is.

En nog veel meer:

  • Vertragen helpt ons beter te luisteren, vooral naar kinderen: de tijd te nemen om echt te kijken en te voelen en vooral te luisteren. Gevolg is dat je werkelijk binnen kunt laten komen hoe het met de ander is. NB!!!!!! Kinderen hebben meer tijd nodig om hun gedachten en impulsen te ordenen en je te vertellen wat gezegd wil worden.
  • Vertragen helpt onze wereld mooier en liefdevoller te maken, alleen al door ook anderen meer ruimte te geven wanneer wij zelf vertragen.

Vraag voor jou
De belangrijkste vraag voor jou is: wat zou vertragen jou kunnen opleveren?
Anders gevraagd: wat zou jij willen ervaren/bewerkstelligen in jouw leven door te vertragen?


HOE DAN???
Als je het wilt weten en tips wilt, lees dan verder.
Dan kun je ook echt aan de slag en je verlangen om zetten in bewust ervaren.
En anders….laat het concept vertragen, zoals gezien vanuit mijn perspectief (op dit moment) eens bezinken in jezelf en vraag je later af of je het tot een ‘werk’-woord in jouw leven wilt maken.

Een greep uit de vele tips om te vertragen:

1. Het aller aller aller belangrijkste is JA-zeggen tegen jouw verlangen om met behulp van (enigszins) vertragen meer bewust en in lijn met wie jij werkelijk bent te leven: JA!!! Dit wil ik en doe ik.

2. De belangrijkste plekken van waaruit je vertraagt is jouw eigen binnenkant: binnen in je bekken (je zogenaamde Ki-punt) en je hartsgebied. Dat betekent dat je je aandacht daar naartoe richt. Daar begin je je dag mee (naast andere oefeningen die je doet of kunt doen om je dag mee te starten) en daarna doe je het 5 of 20 of wel 100 keer per dag: even terug naar jeZelf.

3. Bewustzijn van je adem en jezelf regelmatig tot rust brengen door je adembeweging te verlagen en vertragen. Een tragere ademing geeft je lichaam het ‘sein veilig’ en dat geeft rust en een ruimer bewustzijn.

4. In contact met anderen:  maak werkelijk en oprecht oogcontact en adem een keer diep uit en laat je adem vanzelf komen voordat je antwoord geeft. In die tijd laat je echt binnenkomen wat de ander zegt, kun je zien en voelen wat de intentie van de ander is en voel je wat het met je doet. Effect: meer oprechtheid, minder verwarring en onenigheid.

5. Doe één ding tegelijkertijd en doe dat met aandacht. Tijdens het typen op dit moment neem ik zo nu en dan bewust een slokje van mijn heerlijke koffie en geniet ervan. Beter nog zou zijn dit blog typen en daarna, los van het typen mijn koffiemoment nemen.
Ander voorbeeld: eet bewust iedere hap eten en proef echt. Maak pas een nieuwe hap op je vork klaar, wanneer je mond leeg is. Sta stil bij hoe gaaf het is dat je deze voeding hebt.

6. Fiets, rijd en vooral loop iets trager dan je normaal gewend bent. Terwijl je loopt neem je weer even tijd om echt uit te ademen en de bodem waarop je loopt te voelen (Barefootschoenen zijn heerlijk 😉). Voel je hoeveel rust dit geeft?

7. NIET ALLES HOEFT NU METEEN!
Vraag jezelf af wanneer je een impuls voelt om iets te zeggen of te doen of het echt NU moet. Heb het lef om uit te stellen en te voelen hoeveel ruimte je jezelf daarmee gunt en dus rust.

Wanneer je JA hebt gezegd tegen jouw wens om te vertragen en je gaat er een moment voor zitten, dan komen er vast nog vele tips naar boven specifiek voor jou in jouw levenssituatie.

Jezus: “Neem de tijd om te rusten en te reflecteren, want in de stilte vind je de antwoorden die je zoekt”

Zichtbaarheid, reviews en voorgeboortelijk trauma

Over de drempel?

Zichtbaarheid…een dingetje.
Zeker niet alleen voor mij. Ik herken het thema bij mijn coachees en ook bij anderen in een kring dichter om mij heen.

Zet me op een toneel en ik kan losgaan. Geen punt.
Maar mezelf zichtbaar maken ‘in het echie’, met de kwaliteiten en diepe waardes die ik heb….
De gedachte eraan alleen al, zorgt voor grote drukte in mijn hoofdkantoor: gedachten over van alles, met als belangrijkste: is mezelf laten zien niet een ego-dingetje? En zijn die kwaliteiten die je meent te hebben echt wel waardevol genoeg om openlijk te etaleren? In die bewoordingen dan ook.
En…hoe zweverig zullen ‘ze’ me allemaal vinden?
En…kan ik afgestraft worden door derden door het uiten van mijn persoonlijke ervaringen?
En…nog heel veel meer belemmerende gedachten. Ik zal ze je besparen.
En trouwens, je herkent er zelf vast ook een paar.

Maarrrrr, er is iets aan het verschuiven, groeien. En dat voelt als vrijheid.
Ik heb, in ieder geval op dit moment 😜, de moed om een drempel over te gaan en in het licht te stappen.
Ik ga hieronder namelijk een review delen van één van mijn klanten: zo gaaf wat zij getransformeerd heeft in een paar maanden. Dat wilde ze wel delen en ik mag het de wereld in brengen en daarmee ook mezelf. Zo voelt dat althans voor mij. Want ik was per slot de holistisch coach, die met haar mee mocht stromen deze maanden.

Maar eerst nog even dit.
Hoe kom ik nou toch aan die belemmerende overtuiging, dat het ‘not done’ is om mezelf ter laten zien, zoals ik ten diepste ben?

Door het werk dat ik zelf doe en de inzichten die ik vooral uit het systemisch/opstellingen werk krijg, wordt het me steeds helderder.
De basis ligt bij wat mijn moeder mij nog heeft kunnen vertellen, voordat zij, op een talige manier, minder bereikbaar werd voor ons, door haar dementie.
Zij vertelde mij (met trots?), dat zij haar zwangerschap van mij, zelfs voor mijn vader een tijd lang verborgen heeft gehouden.
Jeetje, dat schokte me.
Sowieso het feit alleen al.
Maar daarnaast zie ik nu een link met mijn eigen moeite om zichtbaar te zijn.
Ook dat zie ik wel terug in het leven van mijn moeder trouwens.
In de basis, in mijn begin, mocht ik niet zichtbaar zijn; werd ik verborgen gehouden.

En daarna, werd deze rode knop nog door andere gebeurtenissen ingedrukt.

En zo kan dus het effect van een ogenschijnlijk niet traumatisch ‘dingetje’ tot op latere leeftijd doorspelen.
Die energetische boodschap, zit namelijk diep in mijn cellen.
Is in mijn ‘potje gebakken’, zoals Hylke Bonnema (Academie voor Opstellingen) dat benoemt.

En opgeslagen energetische boodschappen spelen hun spel, maken hun punt, tot ze andere spelregels leren, oftewel transformeren tot in dit geval een helpende overtuiging in plaats van een belemmerende.

Transformerend Ademwerk (eventueel in combinatie met Opstellingenwerk) is voor deze transformatie een geweldig krachtig middel.
Met behulp van je eigen adem je eigen heling halen toelaten en loslaten wat je niet meer dient: uitademen, vrijgeven uit je systeem. En nieuwe helende levensenergie vol inademen en integreren in je dagelijks leven..

En dat mooie werk doe ik dus. Yep.
Met waanzinnig diepe mooie resultaten bij mijn klanten. Yep.
Zoals Samantha dat hieronder zo ongelofelijk treffend verwoord heeft.
En ik word daar ongelofelijk blij en dankbaar van. Yep.

Herken je iets? Vast.
Fijn dat ik dat dan in je wakker heb kunnen maken door toch te delen.
Verlang jij ook naar meer vrijheid, al is het alleen al in meer vrij en vol kunnen ademen? Vast.
Zin om te beginnen bij je start in dit leven? Daar begon het toch allemaal. Of zelfs al daarvóór.
Dan is de workshop ‘mijn ADEM en GEBOORTE’ iets voor jou.
In een opstelling je conceptie, zwangerschap en geboorte ervaren in de energie en vervolgens met de opgedane inzichten, je belemmerende ervaringen en overtuigingen vrijgeven in een Transformerende Ademsessie. Heel bevrijdend en helend.
In April in Amersfoort en in mei in Almen in het bos.
Lees meer hier.

Je bent zo welkom met alles wat er is en al wie jij bent.

En dan nu de ervaring van Samantha met mijn mooie werk.
Moedige jonge vrouw, zij!

“Lifechanging, dat is wat Jeanette zei over wat een transformerende ademsessie met je kan doen. 

In het begin was ik hier eerlijk gezegd best een beetje sceptisch in, maar door een ervaring met een oefening in haar workshop ‘Workmate’, waar ik ook sceptisch tegen aan keek, wilde ik het toch proberen! 

Ik heb dus vervolgens 4 ademssessies gedaan bij Jeanette. Het is oprecht een kunst hoe ze elke sessie weer bij mij DE kern naar boven weet te halen waar ik mezelf totaal niet van bewust ben. En dat alleen door te luisteren, door te vragen, en te observeren. Hierdoor heb ik zeer grote onderliggende overtuigingen weten te vinden die mij m’n hele leven al in de weg zitten. 

De eerste 2 sessies waren zeer intens. Er kwamen veel emoties los en de dagen erna was ik heel veel moe. Maar wat heeft het mij veel opgeleverd! Ik voel rust en ruimte zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam. Dit merk ik in mijn dagelijkse leven en in de relatie met mijn zoontje van bijna 4!

Daarnaast heb ik ook ervaren hoe het is om helemaal ontspannen te zijn, in een soort van extase, waar ik nog nooit eerder heb kunnen komen. Dat was heel fijn!

Ik had echt NIET verwacht dat het zo’n uitwerking zou kunnen hebben. 

LIFECHANGING is het dus zeker, absoluut een zeer goede investering in jezelf!

Ik ben Jeanette enorm dankbaar 🙏🫶

Thuis

‘Thuis’…dat is het thema van deze week van de poëzie.

Ik was weer een beetje laat met me realiseren dat die week er is in januari. Gebeurt me ieder jaar, moet ik bekennen.
En dat is wel jammer, want ik zou genoeg met mijn gedichten kunnen doen: er liggen er heel wat te rusten op mijn ‘I-wolkje’.
Nu in ieder geval een korte overdenking bij het thema thuis. Een thema dat me zeer aanspreekt.

Ik krijg er allemaal beelden bij. Jij ook?
Beelden van de huizen, die mijn thuis waren en waar ik me thuis heb gevoeld.
En dan de vraag: waar ben ik of voel ik me echt thuis?

In die huizen (en op die erven), die bij het beeld ‘thuis’ horen, heb ik me meestal wel zo gevoeld, maar ze bleken niet eeuwigheidswaardig. Helaas.
Van al die fijne plekken heb ik afscheid moeten nemen, om verschillende redenen.
Steeds weer, dat afscheid en de uitdaging of uitnodiging (afhankelijk van het perspectief) een nieuwe fijne thuisplek te creëren.
En dáárbij de vraag: wat maakt dat ik me echt thuis kan voelen?

Vanmiddag las ik een passage in het boek Presence van Peter Senge e.a., die mij volledig in tranen bracht.
Ik was me toch geraakt.
Eén van de schrijvers vertelde over zijn ervaring bij een 7 daagse ‘vision quest’, die hij deed in de wildernis van Baja California, Mexico.
Al snikkend realiseerde ik me wat me zo raakte; twee dingen.


Dit is een stukje van mijn verhaal van thuis zijn.
Wat is het voor jou?
Of anders: wat weerhoudt jou ervan om volledig thuis te kunnen zijn en voelen? Wat heb je nodig?
En nog anders: wat denk je te ont-dekken wanneer jij binnengaat in je eigen thuis?
Weet dat diep en vrij kunnen uit- en inademen je daarbij helpt.

Ik wens jou een veilig fijn thuis.
En natuurlijk geef ik je een gedicht.


Over de relatie thuis zijn en jouw geboorte: zie hieronder.

Via deze link (er zijn er natuurlijk veel meer) lees je iets over wat een vision quest is: https://www.womanwise.nl/vision-quest.html.


Er zijn best veel mensen die zich niet zo thuis voelen.
Niet thuis in deze wereld en niet thuis zij zichzelf of in hun lichaam.
Regelmatig kom ik mensen in mijn coachpraktijk tegen voor wie dat geldt en die vooral aangeven veel in hun hoofd te leven en de verbinding met hun lichaam maar moeizaam tot stand te kunnen brengen.
Dit kan in veel gevallen te maken hebben met allerlei soorten spanning rondom de geboorte of tijdens de zwangerschap.
In april en mei geef ik weer mijn workshop ‘Adem en Geboorte’.
In april in Amersfoort en in mei op een prachtig natuurplekje in Almen.
Een waardevolle workshop waarin je verbinding maakt met de energie van je conceptie, zwangerschap en geboorte door middel van een (visualisatie)opstelling. Met de inzichten daaruit onderga je een Transformerende Ademsessie. Opstelling en ademsessie samen zijn een zeer krachtig en helend duo.
Ik heet je van harte welkom.
Informatie en aanmelden hier.

Wil je meer weten over wat vol en vrij ademen, of het doen van een Transformerende Ademsessie voor jou kan betekenen?
Kijk hier en contact me dan alsjeblieft.

Een Kansrijke Start, ook voor jou op 19/11/23

Actieprogramma ‘Kansrijke Start’, 5 jaar
Heb jij er al eens van gehoord?

Deze week wordt er aandacht gegeven aan het eerste jubileum van dit programma.
Een landelijk programma, dat vanuit de regering uitgerold werd via de gemeenten naar allerlei organisaties die zich betrokken voelen bij de ondersteuning van kwetsbare (aanstaande) ouders, met als doel ieder kind een liefdevolle eerste 1000 dagen te geven, een start van hun leven, waarbij ze alle kansen krijgen om zichzelf volledig te ontwikkelen in wie ze werkelijk zijn.
Inmiddels weten we dat de ervaringen die we opdoen in de eerste 1000 dagen van ons leven (van conceptie tot ons 3e levensjaar) bepalend zijn voor onze ontwikkeling en ons welbevinden in de rest van ons leven. Opgelopen stress en andere trauma’s kunnen ons ons hele leven belemmeren, vaak zonder dat we dat bewust weten.

Ik voel me betrokken bij dit thema door mijn werk als (adem)coach en mijn lidmaatschap van de Geboortenis of nee, eigenlijk al door mijn moederschap en mijn ontdekkingen over mijn eigen geboorte.

Alleen voor hen of voor iedereen, dus ook voor jou?

Ondersteuning voor kwetsbare (aanstaande) ouders. Hmmmmm……🤔
Is niet elke (aanstaande) ouder kwetsbaar?

Ik voelde me in ieder geval ongelofelijk kwetsbaar, toen ik 31 jaar geleden moeder werd.
En hoeveel jonge ouders vragen zich niet af hoe ze hun kind(eren) in deze uitdagende tijd een veilige jeugd kunnen geven?
Om nog maar niet te spreken van de overduidelijke kwetsbaarheid van ouders en kinderen in de oorlogsgebieden in onze wereld nu, op dit moment. Die voel jij ook, al ben je misschien zelf geen ouder.

Sta er eens bij stil: denk aan jouw begin
Als je je nu even verbindt met, stil staat bij, je eigen start in dit leven kun je ook die kwetsbaarheid ervaren. In al je openheid en volledige afhankelijkheid als klein mensje kreeg je alles uit de buitenwereld mee, zelfs al in de baarmoeder.
Werd je in liefde, ontspanning, zachtheid en gezondheid gedragen tijdens de zwangerschap, ontvangen tijdens je geboorte en gekoesterd in de eerste maanden en jaren?
Werd je gezien voor wie je werkelijk bent, al vanaf het eerste begin gehoord, zodat je je authentieke zelf hebt kunnen ontwikkelen?

Of waren er toch wel wat minder prettige omstandigheden die jouw start minder veilig en liefdevol maakten?
Voor heel veel van ons geldt dat laatste.
Niet omdat we per se ‘kwetsbare ouders’ hadden, maar omdat onze ouders niet perfect waren, ons slechts dat konden geven wat zij zelf hadden ontvangen (ook hun ouders waren niet perfect) en omdat er rondom geboortes en opgroeien nou eenmaal dingen realiteit waren en worden die niet perfect zijn.

De pijn van toen in ons adempatroon van nu

Blijft een feit dat we die ‘onfeilbaarheden’ tot op de dag van vandaag nog steeds kunnen ervaren en dat de daaruit gegroeide patronen in ons denken en handelen ons nog steeds kunnen belemmeren om vrijuit te leven, in ontspanning, vol vertrouwend op onze innerlijke wijsheid, los van wat anderen van ons denken, vol zelfvertrouwen.

In ons adempatroon wordt dit ook zichtbaar.
Ken je dat gevoel van ‘niet lekker door kunnen ademen’, een knoop voelen ter hoogte van je maag of tot de ontdekking komen dat je heel vaak je adem ‘inhoudt/vastzet’, stopt met ademen.
Dit heeft te maken met het feit dat onze adem meteen reageert op een niet prettige, schrikachtige of traumatische ervaring: we houden onze adem in en op dat moment wordt de schrik ergens in ons lichaam vastgezet en kan het zijn dat ons adempatroon grondig verandert.

Tenzij we deze onprettige energie volledig kunnen doorleven, doorademen en uiten door bijvoorbeeld te kunnen huilen of boos worden.

Heb je een foto van vlak na je geboorte?

Heb je weleens intens gekeken naar de eerste foto’s die van jou zijn gemaakt na je geboorte?
Doe dat eens en registreer dan bij jezelf welke gevoelens en emoties er in je opkomen.
Daaraan kun je vaak zien en ervaren, hoe het met je gesteld was na je geboorte.

Kansrijke (her)Start voor jou: durf te kijken en te ademen

Het kwetsbare kind zit nog steeds in jou. Heeft een plek, of beter gezegd wil graag een plek innemen, die past bij wie zij/hij werkelijk is. Zelfs nu nog.

Ook al ben jij volwassen en misschien nu zelf ouder van één of meerdere kinderen.
Je geboorte of eerste 1000 dagen kun je niet overdoen, maar wel in de energie ervaren en helen wat er eventueel te helen valt: lastige gevoelens en emoties (traumadelen in onszelf) willen graag gezien worden. Alsnog. Zelfs 40 of 50 jaar later. Gezien en doorgeademd, zodat er weer vrijheid ontstaat.
Jouw kleine kind wil gezien worden. Jij wil gezien worden: door anderen ja, maar vooral ook door jezelf.

Mooie en krachtige methodes om te helen en weer door te kunnen ademen zijn opstellingen en transformerend ademen.
Ik combineer beide in de workshop ‘mijn Adem en Geboorte’ op 19 november in Amersfoort. Zie hier de info.
Een middag-workshop waarin je de energie rondom jouw conceptie, zwangerschap en geboorte kunt gaan onderzoeken middels een gevisualiseerde opstelling en vervolgens jouw inzichten en eventuele blokkades en emoties kunt vrij-ademen in een transformerende groeps-ademsessie.

Een (her)start voor jou is ook een rijkere kans voor jouw kind en anderen

19 November, een helende middag voor jou en jouw innerlijk kind dus: een Kansrijke (her)Start voor jou.
Want op ieder moment kun jij kiezen voor een kansrijke start voor jouzelf.

En waar jij je bevrijdt van oud-zeer en oude overtuigingen die niet meer dienen, open jij de weg voor de mensen om je heen om dat ook te doen (jouw kinderen bijvoorbeeld).
Want in de energie zijn we allemaal één en voelen we met elkaar mee.